{"product_id":"2940153420073","title":"Ozimina","description":"\u003cp\u003e\u003cb\u003eWacław Berent\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003ePowieściopisarz, eseista i tłumacz okresu modernizmu.\u003cbr\u003eZ wykształcenia przyrodnik (obronił doktorat w zakresie ichtiologii na uniwersytecie w Zurychu). Pierwsze opowiadania publikował pod pseudonimem Władysław Rawicz, ukazując zgodnie z duchem czasu pesymistyczną wizję świata i bohaterów targanych wewnętrznymi sprzecznościami, skłóconych ze społeczeństwem. Był równie zafascynowany, jak krytyczny w stosunku do filozofii Nietzschego, ożywiającej umysły inteligencji na przełomie wieków; przetłumaczył \u003ci\u003eTako rzecze Zaratustra\u003c\/i\u003e oraz poświęcił niemieckiemu myślicielowi rozprawę \u003ci\u003eŹródła i ujścia nietzscheanizmu\u003c\/i\u003e. Podobnie ambiwalentne stanowisko zajmował Berent wobec spuścizny polskiego romantyzmu, którego społeczne i polityczne źródła, uwarunkowania i konsekwencje (m.in. w postaci powstań narodowych) rozważał w tzw. \"opowieściach\" historycznych: \u003ci\u003eDiogenesie w kontuszu\u003c\/i\u003e (1937) oraz \u003ci\u003eZmierzchu wodzów\u003c\/i\u003e (1939).\u003cbr\u003eDo najistotniejszych zalicza się realistyczne powieści Berenta poruszające tematykę współczesną pisarzowi; są to: \u003ci\u003eFachowiec\u003c\/i\u003e (1895), \u003ci\u003ePróchno\u003c\/i\u003e (1903) i \u003ci\u003eOzimina\u003c\/i\u003e (1911). W ostatniej z nich zajął się problematyką rewolucji (silną inspiracją były wydarzenia rewolucji 1905 roku) i analizą kondycji duchowej społeczeństwa polskiego w przededniu nadchodzących, już wyczuwalnych wstrząsów dziejowych. Obawiając się, że sama walka rewolucyjna może unicestwić historyczny dorobek intelektualny oraz kultywując ideologię moralno-narodową, Berent uznawał jednak ożywczą siłę ruchów lewicowych i postulował ideowy sojusz z socjalizmem (studium Idea w ruchu rewolucyjnym z 1906 r.).\u003cbr\u003e W dwudziestoleciu międzywojennym uczestniczył aktywnie w życiu literackim, był współredaktorem \"Nowego Przeglądu Literatury i Sztuki\" (1920-1921) oraz redaktorem \"Pamiętnika Warszawskiego\" wraz z Janem Lechoniem (w 1929 r.). Uhonorowany nagrodami literackimi i państwowymi (nagroda literacka miasta Warszawy 1929, państwowa nagroda literacka za biograficzne opowiadania z tomu \u003ci\u003eNurt\u003c\/i\u003e: \u003ci\u003eWywłaszczenie Muz\u003c\/i\u003e, \u003ci\u003eSzabla\u003c\/i\u003e i \u003ci\u003eDuch\u003c\/i\u003e oraz \u003ci\u003eWódz 1933\u003c\/i\u003e, odznaczenie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski 1933), został członkiem Polskiej Akademii Literatury (1933) i Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy.\u003cbr\u003eTłumaczył gł. z fr. i niem., m.in. prozę Friedricha Nietzschego, Knuta Hamsuna, Henrika Ibsena, Guy Maupassanta i Romain Rollanda.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eUr. 28 września 1873 w Warszawie\u003cbr\u003eZm. między 19 a 22 listopada 1940 w Warszawie\u003cbr\u003eNajważniejsze dzieła:  \u003ci\u003ePróchno\u003c\/i\u003e, \u003ci\u003eOzimina\u003c\/i\u003e, \u003ci\u003eŻywe kamienie\u003c\/i\u003e, \u003ci\u003eDiogenes w kontuszu\u003c\/i\u003e, \u003ci\u003eZmierzch wodzów\u003c\/i\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Booklassic","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":47070617895152,"sku":"2940153420073","price":0.99,"currency_code":"USD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0737\/7593\/9824\/files\/2940153420073_p0.jpg?v=1764051964","url":"https:\/\/shop-qa.barnesandnoble.com\/products\/2940153420073","provider":"Barnes \u0026 Noble (DEV)","version":"1.0","type":"link"}