{"product_id":"2940153423586","title":"Noc tysi\u0026#261;czna druga","description":"\u003cp\u003e\u003cb\u003eCyprian Kamil Norwid\u003c\/b\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003ePolski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, tworzył także prace plastyczne. Jego edukacja miała charakter niesystematyczny, można więc powiedzieć, że we wszystkich uprawianych dziedzinach sztuki był samoukiem. Będąc żarliwym miłośnikiem piękna, służył mu nie tylko jako poeta, ale także jako rysownik, akwarelista, medalier i rzeźbiarz.\u003cbr\u003eZaliczany jest do grona największych polskich romantycznych poetów emigracyjnych: utrzymywał nie tylko osobiste kontakty, ale również literacką wymianę zdań z najwybitniejszymi postaciami z tego kręgu - Z. Krasińskim, A. Mickiewiczem, J. Słowackim, F. Chopinem. \u003cbr\u003eJednakże charakter twórczości Norwida każe historykom literatury łączyć go z nurtem klasycyzmu i parnasizmu. W swojej twórczości stworzył i ukształtował na nowo takie środki stylistycznie jak: przemilczenie, przybliżenie, zamierzona wieloznaczność, swoiste wykorzystanie aluzji, alegorii i symbolu. Teksty Norwida nasycone są refleksją filozoficzną. \u003cbr\u003eJeśli chodzi o postawę ideową, Norwid był tradycjonalistą, ale zarazem wrogiem wszystkiego, co nazywano \u003ci\u003enieoświeconym konserwatyzmem\u003c\/i\u003e. Początkowo związany z warszawskim środowiskiem literackim (m. in. z Cyganerią Warszawską), większość swego życia spędził poza krajem. Przebywał w wielu miastach europejskich: Dreźnie, Wenecji, Florencji, Rzymie (podczas Wiosny Ludów), Berlinie, Paryżu, a w 1853 r. udał się do Stanów Zjednoczonych. Zza oceanu wrócił jednak na wieść o wojnie krymskiej (później jeszcze wielkie ożywienie poety wywołał wybuch powstania 1863r.), by zamieszkać w Londynie, a następnie ponownie w Paryżu. Tu też zmarł w nędzy, w przytułku, w Domu św. Kazimierza i został pochowany na cmentarzu w Montmorency. Żył nader skromnie, cierpiał z powodu nasilającej się stopniowo głuchoty i ślepoty, chorował na gruźlicę. \u003cbr\u003eZa życia zdołał niewiele ze swych utworów wydać, był twórcą niezrozumianym i niedocenianym, stał się \u003ci\u003ewielkim odkryciem\u003c\/i\u003e dopiero w okresie Młodej Polski za sprawą obszernej publikacji pism poety przygotowanej przez Z. Przesmyckiego (pseud. Miriam), redaktora \u003ci\u003eChimery\u003c\/i\u003e w latach 1901-1907. Wielkie zasługi dla przywrócenia Norwida literaturze polskiej uczynił autor wydania krytycznego \u003ci\u003ePism wszystkich\u003c\/i\u003e (1971-1976) J. W. Gomulicki.\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eUr. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach\u003cbr\u003eZm. 23 maja 1883 w Paryżu\u003cbr\u003eNajważniejsze dzieła:  \u003ci\u003eVade-mecum\u003c\/i\u003e (1858-1866), \u003ci\u003ePromethidion. Rzecz w dwóch dialogach z epilogiem\u003c\/i\u003e (1851), \u003ci\u003eBema pamięci żałobny rapsod\u003c\/i\u003e (1851), \u003ci\u003eCoś ty Atenom zrobił, Sokratesie\u003c\/i\u003e (styczeń 1856), \u003ci\u003eDo obywatela Johna Brown\u003c\/i\u003e (1859), \u003ci\u003eWanda\u003c\/i\u003e (1851), \u003ci\u003eKrakus. Książę nieznany\u003c\/i\u003e (1851), \u003ci\u003eCzarne kwiaty\u003c\/i\u003e (1856), \u003ci\u003eBiałe kwiaty\u003c\/i\u003e (1856), \u003ci\u003eQuidam. Przypowieść\u003c\/i\u003e (1855-1857), \u003ci\u003eCywilizacja. Legenda\u003c\/i\u003e (1861), \u003ci\u003eArcheologia\u003c\/i\u003e (1866), \u003ci\u003eRzecz o wolności słowa\u003c\/i\u003e (1869), \u003ci\u003ePierścień Wielkiej Damy, czyli Ex-machina Durejko\u003c\/i\u003e (1872), \u003ci\u003eAd leones!\u003c\/i\u003e (1883)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003c\/p\u003e","brand":"Booklassic","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":47070337466608,"sku":"2940153423586","price":0.49,"currency_code":"USD","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0737\/7593\/9824\/files\/2940153423586_p0.jpg?v=1764052729","url":"https:\/\/shop-qa.barnesandnoble.com\/products\/2940153423586","provider":"Barnes \u0026 Noble (DEV)","version":"1.0","type":"link"}