Ik was op vakantie, ontmoette de oude man en had een gesprek. Niet meer dan een praatje eigenlijk. Dies, heette hij. “Een mooi land,” zei ik. Dies draaide zich naar mij toe en knikte bedachtzaam. Hij keek mij met zijn hoofd schuin onderzoekend aan, alsof hij wilde zien wat voor vlees hij in de kuip had. Toen antwoordde hij melancholiek. “Te mooi voor mij.”
