Moj cien

Rachela, mając piętnaście lat, spadła z drzewa. Na ile ten wypadek i będące jego następstwem kalectwo zdeterminowały jej życie? Czy gdyby nie kulała, dokonałaby w życiu innych wyborów? Czy wyszłaby za Georga, dużo starszego od siebie wdowca, wychowującego samotnie córkę? Po czyjej stronie leży wina, że w jej nowym domu brak miłości, fundamentu życia?
Christine Falkenland, szwedzka poetka, która „Moim cieniem” zyskała sobie uznanie jako prozaik, nie udziela odpowiedzi na te pytania, pokazuje jedynie skomplikowane relacje między ludźmi żyjącymi w domu na wyspie, pozwalając, by czytelnik samodzielnie dokonał oceny, a tym samym zmusza go do refleksji też na własnym życiem.