Zgrzyty. Historia nienawistnej milosci

Bohaterem powieści jest alkoholik i narkoman cierpiący na somnambulizm. Fanatycznym dążeniem protagonisty jest zniszczenie Drugiego. Drugi to lunatyczne alter ego bohatera. Drugi to ten, który się budzi wtedy, gdy bohater zasypia, by swymi nocnymi wypadami zakłócić jego przytulnie beznamiętną egzystencję.
Protagonista posiada niecodzienne hobby. Są nim zgrzyty. Wynajdywanie zgrzytów w mechanizmach otaczających go „rekwizytów”, poznanych w barach i melinach ludzi o przydomkach takich jak Władca Zwierząt, Gordon Silberstein, Wciąg, Człowiek Echo Echo, Wachlarz, Motyl. Bohater jest przekonany, że to właśnie owe zgrzyty, poznanie ich istoty, ich genezy, stanowi klucz do pokonania Drugiego, do uśpienia go raz na zawsze.
W międzyczasie protagonista poznaje zafascynowaną Drugim studentkę psychologii, która stawia sobie za cel nauczenie bohatera emocji poprzez poddanie go kontrowersyjnej terapii szokowej. Studentka owa dąży do tego, by protagonista najpierw ją znienawidził, a potem pokochał.