Ja, mój wróg

„Ja, mój wróg” to zbiór zawierający dwadzieścia jeden opowiadań, których większość powstała kilkanaście lat przed publikacją. Autor porusza się w różnorodnej tematyce, wciąż oscylując wokół ludzkich słabości, zła, dobra, nieprzewidzianych lub nieprzewidywalnych konsekwencji nawet najbanalniejszych decyzji. To próba znalezienia tej rozedrganej granicy pomiędzy czarnym i białym, rozmycia się w wieloznaczności i wzbudzenia wątpliwości w odpowiedziach na pytania, które tak łatwo kreują banalne odpowiedzi. A może to próba przekreślenia granicy, obalenia jej, spopielenia oczywistości, wyzwolenia się z jej pęt, aby podążyć w nieznane. Niektóre opowiadania trącają czułą strunę społecznego konsensusu i nie pozwalają jej wybrzmiewać w ugruntowanym akordzie. Zamiast tego brzęczą tak fałszywie, że nawet właściciele niewprawnych uszu zaczynają rozglądać się wokół w poszukiwaniu sprawcy dysharmonii. Inne opowiadania pisane są w pierwszej osobie i nakazują czytelnikowi podążać ścieżkami, na które nie ma ochoty, z których chciałby zejść, zawrócić. Czytelnik buntuje się i wypełnia się pewnością, że to nie on, że on nigdy. I z takim przeświadczeniem zamyka tę książkę. Ale gdzieś tam, głęboko, kiełkuje coś, co przeszkadza, męczy, drażni.