Ziele na kraterze

¿Ziele na kraterze¿ jest w twórczo¿ci mistrza reporta¿u pozycj¿ wyj¿tkow¿. T¿ upstrzon¿ wspomnieniami i autobiograficznymi wtr¿tami powie¿¿ napisa¿ Wa¿kowicz w 1951 roku ¿ ju¿ po stracie swojej córki Krystyny, ¿¿czniczki w Powstaniu Warszawskim. Pomimo rozleg¿ych opisów codzienno¿ci w okupowanej Warszawie i prób wys¿owienia niewyobra¿alnego bólu rodziców po stracie dziecka, ¿Ziele na kraterze¿ stanowi przede wszystkim afirmacj¿ ¿ycia, bliskich wi¿zi rodzinnych, pe¿n¿ humoru skarbnic¿ anegdot i zapomnianego ju¿ folkloru ziemia¿skiego. Czaruje odbiorców ju¿ od pierwszych zda¿.