Ba¿¿ ¿redniowieczna

Opowie¿¿ o diablicy, która z milo¿ci do czlowieka pieklo porzucila. Za siedmioma górami, za siedmioma lasami i siedmioma rzekami ¿yl sobie czarownik Stanislaw. Kiedy¿ doradzal królowi, lecz gdy z Zachodu nadeszla do Polski dziwna moda na palenie tych, co paraj¿ si¿ czarami, musial dwór opu¿ci¿. I tak z roku na rok gorzknial - coraz rzadziej o siebie dbal, za to coraz cz¿¿ciej mial smak na miody sycone, wina i piwa. Krótko mówi¿c: staczal si¿. Pewnego dnia w zapyzialej chatce czarownika pojawila si¿ piekielnie pi¿kna niewiasta - piekielna, wszak z piekla rodem. Diablica owa dala nog¿ z czarciego ¿wiata, bo marzyla o tym, aby sta¿ si¿ czlowiekiem, mie¿ rodzin¿ i o ni¿ dba¿. Nasz czarownik zakochal si¿ w diablicy i postanowil pomóc jej w uzyskaniu ludzkiej postaci. Tymczasem w pogo¿ za uciekinierk¿ wyruszyl wyslannik Jego Najsro¿szej Niemilosierno¿ci, niezbyt rozgarni¿ty lecz nadgorliwy diabel Boruta, natomiast Stanislaw znów trafil na dwór królewski, na którym zamiast króla niepodzielnie rz¿dzil demoniczny ojciec kurator. Komu przypadnie r¿ka królewny, kto pokona smoka i czy spelni si¿ marzenie diablicy? Czy - jak to w ba¿niach bywa - wszyscy b¿d¿ ¿yli dlugo i szcz¿¿liwie?