Claude Piron refutas kutimajn kliŝojn pri la ĉina lingvo per ekzemploj. Li montras, ke la angla lingvo estas almenaŭ same izola kiel la ĉina, se ne ex pli ol tiu, kaj ke ĝi havas, same kiel Esperanto, pli strikte aglutinecan karakteron ol la tiel nomataj aglutinaj lingvogrupoj.
