Parizhskij shlejf

ZHestoko nakazala sudba krasavicu Nastyu za doverchivost i naivnost: vmesto obespechennoj, schastlivoj zhizni - unizheniya i odinochestvo, vmesto lyubvi - predannye, porugannye chuvstva. Nikto ne podast ej ruki, chtoby podnyat s kolen, odnako Nastya ne iz tex, kto sdaetsya. No smozhet li mest, kotoraya stala celyu zhizni, zamenit schaste? I kak postupit nyne uspeshnaya, sostoyatelnaya ledi, kogda v ee dver odnazhdy postuchitsya proshloe?