Vals odinokix

Ivetta mnogo let xranit v serdce pervuyu, devichyu lyubov. Deti, rabota, muzh; gody proxodyat, a serdcu perepolnennomu nezhnostyu tak i ne vstretilsya tot, dostojnyj, edinstvennyj? I tolko kogda otdany vse dolgi - materinskij, dochernij, supruzheskij,?- skromnaya sderzhannaya rossiyanka ponimaet, chto takoe nastoyashhee zhenskoe schaste. No ne slishkom li velika cena za nego? . .