Kurmaca Mekan: Kuzey Kibris'in Duygu Cografyasi

Kurmaca Mekân: Kuzey Kibris'in Duygu Cografyasi, Yael Navaro'nun Kuzey Kibris Turk Cumhuriyeti'nde, sinirin hâlâ kapali oldugu donemde (1998-2003 arasinda) yuruttugu etnografik bir arastirmaya dayaniyor. Navaro'nun analitik bir kategori olarak kullandigi "kurmaca" yalnizca mekân ve ulkeye degil, yonetime ve maddi pratiklere de gonderme yapiyor. Kitabin yanitlamaya calistigi temel sorular arasinda sunlar var: Kurmaca bir mekân nasil yaratilir? ozellikleri nelerdir? Hangi pratiklerle olusur? Nasil bir hissiyati vardir?
Kibrisli Turklerle yapilan gorusmelere dayanan bu calisma, onlarin kuzey Kibris icindeki ve disindaki hayatlarini ve deneyimlerini etnografik bir perspektiften acikliyor ve kuzey Kibris'i bir duygu cografyasi olarak inceliyor; kuzey Kibris, hayaletimsi olanin gorunur ve somut hale geldigi bir mekân olarak karsimiza cikiyor.
Kurmaca Mekân: Kuzey Kibris'in Duygu Cografyasi, Avrupa antropolojisi alaninda 2012'nin en iyi kitabi secilerek 2013'te Society for Europeanist Anthropology'nin William A. Douglass Odulu'nu kazanmistir.